Het digitale (stenen) tijdperk

Misschien weet je het nog wel, de aanschaf van je eerste computer. Misschien was het wel een Commodore 64, MSX, TSR-80 of IBM PC. Maar dan? Grote kans dat je in Alkmaar naar een computerwinkel ging waar je floppy’s, spelletjes, programma’s en randapparatuur kon kopen.

In de loop van tijd heeft Alkmaar vele computerzaken gekend. Zo maar een paar die je misschien nog wel kent: Bakker Dijk, Accom, Alcco, Halco, Escom of Vobis. Voor spelletjes gingen de meesten gamers waarschijnlijk naar de Pleasure Zone aan het Canadaplein, Endel, Bart Smit of V&D. Maar voordat je een spelletje kocht van je zakgeld, was het wel goed om even de recensies te lezen in één van de tijdschriften die zich daar in specialiseerde: o.a. Hoog Spel, de Software Gids, Commodore Info of de PC Format. De rekken in de boekenwinkels lagen er vol mee.

In Alkmaar e.o. waren vele computerclubs actief. Hier leerde men programmeren in BASIC, aan hardware sleutelen en natuurlijk spelletjes kopiëren. De bekendste landelijke club met lokale afdelingen was toch wel de HCC (Hobby Computer Club). Deze organiseerde jaren lang ook de HCC-dagen in Utrecht.  Als dit evenement werd gehouden, dan was er een grote kans dat je op het station van Alkmaar heel veel mannen (want dat waren het meestal) zag lopen met tasjes vol met folders, flyers, floppy’s en complete 19” monitoren. Naast spelletjes en programma’s kopen, kon je ook via het radioprogramma Hobbyscoop programma’s opnemen. Cassetterecorder naast je speakers houden en je had zo een leuk programma binnen.

Scholen zagen in de jaren ’80 ook in dat kinderen het werken met computers moest worden bijgebracht. Zo werkt men op de basisschool De Kring in 1984 al met een Philips P2000 en had de St. Radboudschool in Heiloo een flink aantal Macintosh computers staan. Kinderen leerden tekstverwerken, hoe een computer werkte en als de leraar niet keek, hoe je de toetsen op het toetsenbord kon verwisselen. Computers op scholen waren in de jaren ’80 en ’90 dusdanig bijzonder dat de Alkmaarsche Courant er regelmatig aandacht aan schonk.  Zelfs nog in 1995 toen het Alkwaard College een heel nieuw computerlokaal kreeg.

Maar tijden veranderen. Weg zijn de grote dozen vol met boekjes, flyers, floppy’s of cassettes als je een spelletje kocht, weg zijn de meeste winkels met vitrinekasten vol met geluidskaarten,modems en cd-romspelers en de computerclubs hebben grotendeels plaatsgemaakt voor online helpdesks en zelfhulp websites.

Wie nu nog aan zijn computerspullen wil komen, moet naar de Mediamarkt of een van de weinige kleine computerwinkels die er nog zijn. Heel veel gaat tegenwoordig online, wat zijn voordelen heeft, maar velen verlangen stiekem wel eens terug naar die ‘goede oude tijd’. Iets wat we terug zien in de groeiende populariteit in retro-gaming en evenementen die daarmee te maken hebben.

Door Mark Alphenaar

Zie ginds komt de stoomboot!

Sinterklaas, patroonheilige van gedetineerden, kinderen, ongehuwde vrouwen en zeelieden, zou bisschop zijn geweest van Myra, op 6 december 343 zijn gestorven en na zijn heiligverklaring zijn herbegraven in Zuid-Italië. Men hoeft hier geen geloof aan te hechten. Elk kind weet – zoals de samenstellers van het liedboek “O, kom er eens kijken” fijntjes uit de doeken doen – dat Sinterklaas niet uit Turkije maar uit Spanje komt. En dood kan hij al helemaal niet zijn. Het Sinterklaasjournaal bewijst elke avond weer dat Sinterklaas springlevend is.

Lees verder

De BLO-school in het Victoriepark

Vroeger kende de schoolmeester verschillende manieren om orde in de klas te houden. Als een kind zich niet gedroeg, wierp hij hem de pechvogel toe. De stoffen vogel moest hem worden teruggegeven waarna de leerling klappen kreeg. Leerlingen die een stommiteit hadden begaan, kregen het ezelsbord om de nek gehangen. Maar al te vaak ging het om kinderen met minder verstandelijke vermogens. Voor hen was de schoolgang een dagelijks terugkerende martelgang.

Lees verder

De verdwenen Keetkolkbuurt

Tussen Westerkolkstraat en Korte Vondelstraat

Als u via de Vondelstraat naar de Alkmaarse binnenstad gaat, passeert u twee bruggen, de Wolfsbrug over de Baansingel en de Zoutkeetbrug over de Oudegracht. Ze zijn beide in 1957 gebouwd. Hun namen herinneren aan de verdwenen molen de Wolf en aan de vele zoutziederijen, die vroeger in dit deel van de binnenstad te vinden waren. De Korte Vondelstraat is ook pas in 1957 aangelegd. Na afbraak van de gehele Oosterkolkstraat werd de weg in 1959 doorgetrokken naar de Bierkade: eindelijk kreeg de oostelijke binnenstad een snelle noord-zuidverbinding. Langs de Korte Vondelstraat verrees moderne bedrijfshuisvesting voor de Vegro, de Brézan en Rolff’s Handelmaatschappij. De oude huizen aan de Westerkolkstraat werden ook grotendeels afgebroken. Door de grote veranderingen is het moeilijk om vandaag de dag een goed beeld te krijgen van de vroegere situatie. Daarvoor hebben we de hulp nodig van oude kaarten, prenten en foto’s.

Lees verder

Drie scholen onder één dak: samen, maar toch apart

Door Mark Alphenaar

In de jaren ’70 van de twintigste eeuw groeide Alkmaar snel. Huiswaard I, II en III werden gebouwd en elke wijk kreeg zijn eigen voorzieningen, waaronder basisscholen. Voor Huiswaard III (de Horn-Zuid) wilde de gemeente graag een centraal gelegen scholencomplex met daarin Rooms-Katholiek (Het Kompas), Protestants-Christelijk (Koningin Juliana) én openbaar (De Meerpaal) onderwijs. Toen uniek voor Alkmaar.

Eerste gesprekken tussen de gemeente en de besturen van de verschillende scholen begonnen in 1975. In verschillende overleggen besprak men de wensen en zorgen van alle partijen. Men zag zeker in dat er voordelen waren aan de samenwerking, maar de belangrijkste wens was toch wel dat de scholen een eigen identiteit zouden behouden. De gemeente nam het ontwerp van het gebouw op zich. Gekozen werd voor een complex waar zelfstandigheid en ruimtelijke uitwisselbaarheid mogelijk waren. Zo  zouden op de eerste etage de gezamenlijke ruimtes komen voor de bibliotheek, schooldokter en een remedial teacher. Rondom de scholen waren verschillende speelplaatsen gepland voor onder-, midden- en bovenbouw. Op het 25.000 m2 grote terrein zouden daarnaast nog twee gymnastieklokalen verrijzen. Kunstenaar Eugene Terwindt ontwierp kleurige kunstwerken die tevens dienden als speelplek en afscheiding. Al snel na de oplevering bleek echter dat de waterafvoerputten in de kunstwerken snel verstopt zaten. In het kunstwerk bij Het Kompas bleek niet eens een put aanwezig. Hierdoor ontstonden bij regen diepe bassins met water en ouders en docenten maakte zich zorgen over eventuele ongelukken. Er werd daarom besloten de diepste gedeelten op te hogen. Ook werden de kleurvlakken opnieuw geschilderd, de eerder gebruikte verf bleek namelijk veel te snel te slijten.

Lees verder