Zie ginds komt de stoomboot!

Sinterklaas, patroonheilige van gedetineerden, kinderen, ongehuwde vrouwen en zeelieden, zou bisschop zijn geweest van Myra, op 6 december 343 zijn gestorven en na zijn heiligverklaring zijn herbegraven in Zuid-Italië. Men hoeft hier geen geloof aan te hechten. Elk kind weet – zoals de samenstellers van het liedboek “O, kom er eens kijken” fijntjes uit de doeken doen – dat Sinterklaas niet uit Turkije maar uit Spanje komt. En dood kan hij al helemaal niet zijn. Het Sinterklaasjournaal bewijst elke avond weer dat Sinterklaas springlevend is.

Lees verder

De BLO-school in het Victoriepark

Vroeger kende de schoolmeester verschillende manieren om orde in de klas te houden. Als een kind zich niet gedroeg, wierp hij hem de pechvogel toe. De stoffen vogel moest hem worden teruggegeven waarna de leerling klappen kreeg. Leerlingen die een stommiteit hadden begaan, kregen het ezelsbord om de nek gehangen. Maar al te vaak ging het om kinderen met minder verstandelijke vermogens. Voor hen was de schoolgang een dagelijks terugkerende martelgang.

Lees verder

De verdwenen Keetkolkbuurt

Tussen Westerkolkstraat en Korte Vondelstraat

Als u via de Vondelstraat naar de Alkmaarse binnenstad gaat, passeert u twee bruggen, de Wolfsbrug over de Baansingel en de Zoutkeetbrug over de Oudegracht. Ze zijn beide in 1957 gebouwd. Hun namen herinneren aan de verdwenen molen de Wolf en aan de vele zoutziederijen, die vroeger in dit deel van de binnenstad te vinden waren. De Korte Vondelstraat is ook pas in 1957 aangelegd. Na afbraak van de gehele Oosterkolkstraat werd de weg in 1959 doorgetrokken naar de Bierkade: eindelijk kreeg de oostelijke binnenstad een snelle noord-zuidverbinding. Langs de Korte Vondelstraat verrees moderne bedrijfshuisvesting voor de Vegro, de Brézan en Rolff’s Handelmaatschappij. De oude huizen aan de Westerkolkstraat werden ook grotendeels afgebroken. Door de grote veranderingen is het moeilijk om vandaag de dag een goed beeld te krijgen van de vroegere situatie. Daarvoor hebben we de hulp nodig van oude kaarten, prenten en foto’s.

Lees verder

Drie scholen onder één dak: samen, maar toch apart

Door Mark Alphenaar

In de jaren ’70 van de twintigste eeuw groeide Alkmaar snel. Huiswaard I, II en III werden gebouwd en elke wijk kreeg zijn eigen voorzieningen, waaronder basisscholen. Voor Huiswaard III (de Horn-Zuid) wilde de gemeente graag een centraal gelegen scholencomplex met daarin Rooms-Katholiek (Het Kompas), Protestants-Christelijk (Koningin Juliana) én openbaar (De Meerpaal) onderwijs. Toen uniek voor Alkmaar.

Eerste gesprekken tussen de gemeente en de besturen van de verschillende scholen begonnen in 1975. In verschillende overleggen besprak men de wensen en zorgen van alle partijen. Men zag zeker in dat er voordelen waren aan de samenwerking, maar de belangrijkste wens was toch wel dat de scholen een eigen identiteit zouden behouden. De gemeente nam het ontwerp van het gebouw op zich. Gekozen werd voor een complex waar zelfstandigheid en ruimtelijke uitwisselbaarheid mogelijk waren. Zo  zouden op de eerste etage de gezamenlijke ruimtes komen voor de bibliotheek, schooldokter en een remedial teacher. Rondom de scholen waren verschillende speelplaatsen gepland voor onder-, midden- en bovenbouw. Op het 25.000 m2 grote terrein zouden daarnaast nog twee gymnastieklokalen verrijzen. Kunstenaar Eugene Terwindt ontwierp kleurige kunstwerken die tevens dienden als speelplek en afscheiding. Al snel na de oplevering bleek echter dat de waterafvoerputten in de kunstwerken snel verstopt zaten. In het kunstwerk bij Het Kompas bleek niet eens een put aanwezig. Hierdoor ontstonden bij regen diepe bassins met water en ouders en docenten maakte zich zorgen over eventuele ongelukken. Er werd daarom besloten de diepste gedeelten op te hogen. Ook werden de kleurvlakken opnieuw geschilderd, de eerder gebruikte verf bleek namelijk veel te snel te slijten.

Lees verder