Schijndoden en bekende Alkmaarders

Let op! 
Graag het vriendelijke verzoek aan iedereen die foto’s van deze pagina afhaalt: let op de fotolicentie! De meeste foto’s hebben een CC-BY licentie. Opslaan en delen mag, maar vermeld de bron (meestal het Regionaal Archief Alkmaar) en als die bekend is, de fotograaf.

Bijna 190 jaar begraven op de Algemene Begraafplaats

panorama

Panorama van vak A met Protestantse eigen graven. Licentie CC-BY. Foto: Regionaal Archief Alkmaar

Als je voor 1829 in de Grote Kerk van Alkmaar kwam was er een kans dat je er weer misselijk uit kwam. Het was namelijk gebruikelijk mensen te begraven binnenin de kerk, voornamelijk de welgestelden. De ‘normale’ burgers kregen vaak een plekje op het stadskerkhof dat naast de kerk lag. Het probleem was dat de ontbindende lijken net onder de vloer een enorme stank konden verspreiden en zelfs geluiden produceerden tijdens het vergaan. Verandering was echter op komst.

Lees verder

Advertenties

Het Alkmaarse Victoriebeeld 140 jaren jong

Frans Stracké,

Frans Stracké, de beeldhouwer van Victorientje. Collectie Regionaal Archief Alkmaar

Let op! 
Graag het vriendelijke verzoek aan iedereen die foto’s van deze pagina afhaalt: let op de fotolicentie! De meeste foto’s hebben een CC-BY licentie. Opslaan en delen mag, maar vermeld de bron (meestal het Regionaal Archief Alkmaar) en als die bekend is, de fotograaf.

‘Een gezonde stevige deern’

In het enkele jaren geleden fraai opgeknapte Victoriepark staat nu al 140 jaar het beeld van de godin Victoria, in Alkmaar vaak liefkozend Victorientje genoemd. Het beeld heeft veel te lijden gehad van het Alkmaarse klimaat van luchtverontreiniging en vernielzucht. Net als bij echte oude dames geldt ook bij Victorientje, dat alleen op enige afstand de oorspronkelijke schoonheid nog zichtbaar is.

Het beeld heeft een interessante geschiedenis, die begon in 1872. Een breed samengestelde feestcommissie die de viering van driehonderd jaar Alkmaars Ontzet organiseerde, vond dat er een blijvend gedenkteken moest komen aan de gebeurtenissen van 1573. Elders in Nederland – in Heiligerlee, Den Briel en Leiden – waren er in die tijd soortgelijke initiatieven, allemaal met het doel om belangrijke gebeurtenissen uit de Tachtigjarige Oorlog te herdenken.

Lees verder

Zie ginds komt de stoomboot!

Sinterklaas, patroonheilige van gedetineerden, kinderen, ongehuwde vrouwen en zeelieden, zou bisschop zijn geweest van Myra, op 6 december 343 zijn gestorven en na zijn heiligverklaring zijn herbegraven in Zuid-Italië. Men hoeft hier geen geloof aan te hechten. Elk kind weet – zoals de samenstellers van het liedboek “O, kom er eens kijken” fijntjes uit de doeken doen – dat Sinterklaas niet uit Turkije maar uit Spanje komt. En dood kan hij al helemaal niet zijn. Het Sinterklaasjournaal bewijst elke avond weer dat Sinterklaas springlevend is.

Lees verder

‘SLOPEN, DIE OUDE ROMMEL!’

Het raadhuis van Heerhugowaard

In de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw zijn vele beeldbepalende panden uit de straten verdwenen. De afbraak was een landelijke tendens en kan gezien worden in het kader van bevolkingsgroei en modernisering. ‘Slopen, die oude rommel!’ Het was niet altijd een even groot verlies. Zo was het Rijksopvoedingsgesticht achter de Grote Kerk in Alkmaar niet bepaald een charmant pand, maar andere afgebroken gebouwen waren dat wel, zoals bijvoorbeeld de fraaie huisjes ten zuiden van de Grote Kerk in Alkmaar, het Dudokgebouw (de Bijenkorf) in Rotterdam en het Stadsziekenhuis in Hoorn aan de Gravenstraat. In 1966 was ook het fraaie raadhuis van Heerhugowaard aan de Middenweg aan de beurt. Het stond ter hoogte van het huidige adres Middenweg 193, bij het Witte Kruisgebouwtje.

1914

Dit eenvoudige pand heeft in de negentiende eeuw dienst gedaan als raad-, recht- en armenhuis en school. Het werd afgebroken voor de bouw van het raadhuis in 1914. Collectie Poldermuseum Heerhugowaard. Licentie: CC-BY

Lees verder

De dijken doorgestoken!

We weten allemaal dat het einde van de Spaanse belegering in 1573 veel te maken had met wateroverlast. Maar hoe zat dat nou precies? Welke dijken zijn er doorgestoken, welke sluizen open gezet? En wanneer precies? Laten we de feiten eens op een rijtje zetten.

Al heel snel na de komst van het Spaanse leger naar Alkmaar werd er gesproken over het doorsteken van dijken en het openzetten van zeesluizen als een middel om de Spanjaarden weg te jagen. Op 1 september werden in Alkmaar brieven van Sonoy ontvangen, waarin deze berichtte dat hij dat hij al diverse sluizen had doen openen en ook niet zou aarzelen om de zeedijk bij Medemblik door te steken, als dit nodig mocht zijn.

Maar Sonoy kon niet alles alleen beslissen. Begin september vertelde hij aan stadstimmerman Van der Mey dat hij het land onder water had willen zetten, maar dat de afgevaardigden van de steden in het Noorderkwartier dit niet hadden willen toestaan. Sonoy adviseerde Van der Mey naar Hoorn te gaan waar de afgevaardigden vergaderden en daar de Alkmaarse belangen te verdedigen. Van der Mey volgde het advies op, met – uiteindelijk – positief resultaat.

belegschilderij

Detail van het belegschilderij van Cluyt met het gezicht op Alkmaar vanuit het noorden. Goed is te zien dat de velden onder water stonden. Licentie: CC-BY. Collectie Stedelijk Museum Alkmaar

Lees verder